Wat als je allerlaatste poging om theater te maken de enige voorstelling wordt die je ooit echt wilde maken? PLAY.FINAL is een even hilarische als radeloze zwanenzang voor een carrière die nooit begon, en die daardoor explodeert tot een universele zoektocht naar betekenis in een wereld die op instorten staat.
Het begint met een pijnlijk herkenbare vaststelling: theatermaker Arthur Decock neemt er vrede mee dat zijn carrière nergens heengaat. Na jaren van proberen, praten en schrijven zonder resultaat, besluit hij er met een laatste knal de brui aan te geven. Samen met muzikant en allround kunstenaar Lasse Geudens wil hij een voorstelling maken over het niet meer proberen, een bewust afscheid van de kunsten. Het plan: alle theaterconventies door elkaar gooien en tonen hoe banaal het allemaal kan zijn als er op de achtergrond van de wereld bommen op ons afvliegen.
Maar wat begint als een persoonlijke aanklacht, ontspoort op de vloer al snel in iets veel groters. De poging om te stoppen faalt spectaculair en maakt plaats voor een koortsachtige, onstuitbare drang om te spelen. De scène wordt een arena waar de frustratie niet langer persoonlijk is, maar existentieel.
In een bombardement van livemuziek, verontrustende projecties, absurde humor en rauwe poëzie, worden alle theatrale registers opengetrokken en onmiddellijk weer afgebroken.
PLAY_FINAL is het eerlijke en confronterende verhaal van de worstelende kunstenaar, dat openbarst tot een multimediale, post-dramatische trip over de vraag of kunst nog zin heeft als de bommen vallen. Het is een voorstelling die het opgeven omarmt en precies daarin een reden vindt om nog één keer, met alles wat ze hebben, voluit te gaan. Een even wanhopig als hoopvol salut aan het publiek, en een manifest voor het blijven spelen, tegen beter weten in.
